Grabowscy h. Kemlada (własnego)

W początkach XVIII-go wieku spotykamy dwóch braci: Macieja i Jakóba, których siostra Zuzanna, wdowa po Tomaszu Świeżawskim, wprowadzoną została 1750 roku do dóbr Trzebień (Perp. Czers. 29 f. 259 i 265).

Maciej, metrykant skarbu koronnego 1710 r. (Akta VII), podczaszy kijowski i dworzanin królewski 1716 r. (DW. 62 f. 854), cześnik warszawski 1720 r., lecz nominacya ta nie przyszła do skutku, chorąży michałowski 1726 r., chorąży warszawski 1734 r., instygator koronny 1735 r., podskarbi nadworny koronny 1739 r., administrator skarbu koronnego 1742 r., w końcu podskarbi wielki koronny 1744 r., z którego to urzędu rezygnował 1745 r. Lengnich pisze, że Maciej odstąpiwszy podskarbiostwa Sedlnickiemu, otrzymał za nie referendarstwo. Być może, że miał je otrzymać i nawet raz, w akcie wprowadzającym go do Wólki Krupińskiej, dany mu był tytuł referendarza wielkiego koronnego, ale w rzeczywistości urzędu tego nie piastował (Perp. Czers. 23 B f. 436). Maciej nabył Wyczołki od Kłopockich 1716 r., Jemielino od Suchodolskiego 1723 r., Ustanów i Krępów od Raciborskich 1726 r., dom przy ulicy Długiej w Warszawie od Boskiego 1731 r. i Jemielinek od Wyżyckiego 1732 r. (DW. 62 f. 998; 65 f. 117; 66 f. 459; 68 f. 240 i 380). Żonaty z Anną z Matthejów, wspólnie z którą wprowadzony został do Czarnolasu 1721 r. i nabył dom w Kałęczynie pod Warszawą 1717 roku (DW. 62 f. 1396 i Perp. Czers. 19 f. 78), umarł 1750 r., nie pozostawiwszy z niej potomstwa. Znaczny majątek, który pozostawił, wzięli po nim bratanek jego Wojciech i syn po siostrze Świeżawski (Perp. Czers. 29 f. 265).

Jakób, brat Macieja, żonaty z Zofią ze Ślewickich v. Śliwickich, miał z niej syna Wojciecha, podczaszego rzeczyckiego 1741 r.

Wojciech otrzymał od stryja swego Macieja Wyczołki, Jemielin i Jemielinek 1741 r., Krempe sprzedał bratu swemu ciotecznemu Janowi Świeżawskiemu 1745 r., z którym po śmierci podskarbiego zawarł umowę 1750 r., dotyczącą podziału pozostałego po nim majątku. Na mocy tej umowy sprzedał mu część swoją na Czarnolasie, Duczołach i Wólce Krupińskiej. W 1757 r. był właścicielem Wiskitki-szlacheckiej. W 1777 r. zeznał testament (DW. 70 f. 228 i 525; 71 f. 262; 73 f. 435; 80 f. 226 i 93 f. 117; Perp. Czers. 29 f. 265). Żonaty 1-o v. z Józefą Mokronowską, córką Konstantego, chorążego warszawskiego i Ewy z Bromirskich, z którą zeznał zapis dożywocia 1742 r., 2-o v. z Elżbietą z Gomolińskich (DW. 70 f. 525 i 111 f. 1035), miał z drugiej żony synów: Gabryela, Franciszka, Andrzeja i Gaudentego, oraz córki: Justynę, za Ignacym Sokołowskim, podczaszym kujawskim i Eufemię, żonę Antoniego Grothuza, b. pisarza księstwa żmudzkiego. Justyna zawarła układ z braćmi 1784 r., a Eufemia zeznała zapis dożywocia z mężem 1796 r. (DW. 100 f. 420 i 111 f. 1018 i 1035).

W 1787 r. Franciszek, syn Wojciecha, sprzedał Wyczołki i Jemielin Sokołowskiemu, z którymi on i bracia jego: Andrzej, Gabryel i Gaudenty, zawarli 1796 r. pewną umowę, a kwitowali go z odbioru różnych sum 1789 r. (DW. 102 f. 1137; 103 f. 1304; 105 f. 628 i 111 f. 1349).

Stanisław, syn Franciszka i Bronisław, syn Edwarda, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku.

Józefa z Mianowskich Grabowska, zmarła 1874 r. w Poznaniu.(żona Edwarda Stanisława Grabowskiego - dop. FJG)

Odpowiedz

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Jeżeli jesteś robotem, to nie umiesz wpisać tego, co jest tam napisane...